علایق شخصی

ابنجا در سرزمین حجاز عید قربان است؛مصادف با دهم ذی الحجه .عید قربان،احساس عید فطر را در ذهن مومن زنده می کند.هردو عید پیروزی انسان بر شیطان است.

رمضان مومن را محر م میکند واین احرام اول شوال ،فطر میشود ماه رمضان که می آید خیلی کارها برمومن حرام میشود او 30روز احرام می ببندد تا مهمان خدا شود .درماه رمضان  خواب مو من عبادت است ونفس کشیدنش تسبیح چرا که در این  ماه لباس احرام بر تن کرده وبه فرمان پروردگار خویش گردن نهاده است.متعهد شده که دراین ماه خیلی از حلالها را بر خود حرام بداند یعنی حریم انها را رعایت کند و وقتی که نفس خود را رام کرد می تواند از  احرام خارج شود وبخورد و بیاشامد. در عید فطر است  که مسلمان از احرام رمضان خارج میشود.حالا که مومن لذت افطار را درک کرده است باز  هم می خواهد محرم شود.قصد سرزمین و حی میکند وسر به عرفات می گذارد.باز هم وارد حریم الهی میشود تا لذت بندگی را دریابد و انگاه که بندگیش را ثابت کرد،تحفه خود را نزد رب الارباب  قربانی می کند  و از احرام خارج می شود .حاجی میشود وفطر او سر میرسد. عید قربان همان عید فطر حاجی است . عنان نفس اکنون در دست اوست .می تواند در اینه نگاه کند وعیوب ظاهرش را بزداید .اما اینها حق قربان را ادا نمیکند .قربان مقدمه غدیر است وغدیر زمینه ساز عاشورا .اگر قربان نبود ،غدیری نبود واگر غدیر نبود حماسه عاشورا خلق نمی شد اصلا قربان همان عاشورا است  دهم ذی الحجه دهم محرم را یاد آوری میکند  وقربانی آن ، قربانی محرم را .ابراهیم(ع) به امر پروردگار اسماعیلش را می خواهد قربانی کند  وحسین (ع) ، خودش، فر زندش،برادرش وتمام اهل بیتش را. مگر نفرمود "وفدیناه بذبح عظیم"(سوره صافات آیه 107) مگر میشود ذبیح اعظم غیر از حسین(ع) باشد.باید ذی الحجه را درک کنی تا عاشورا را بفهمی.باید عزیزترین داراییت را تقدیم کنی تا مسافر راه کربلا شوی.این درسی است که در عید قربان می آموزی .عید قربان تلنگری است برای انان که مسافر کشتی حسین اند؛که این راه بلاها دارد