واين داستان زندگی ماست...


ما زندگيمان را ميسازيم. هر روز ميگذرد.


گاهي کمترين توجهي به آنچه که ميسازيم نداريم، پس در اثر يک شوک و اتفاقي غيرمترقبه ميفهميم که مجبوريم در همين ساخته ها زندگي کنيم.


اگر چنين تصوري داشته باشيم، تمام سعي خود را براي ايمن کردن شرايط زندگي خود ميکنيم. فرصت ها از دست مي روند و گاهي بازسازي آنچه ساخته ايم، ممکن نيست.

شما نجار زندگي خود هستيد و روزها چکشي هستند که بر يک ميخ از زندگي شما کوبيده ميشود.


يک تخته در آن جاي ميگيرد و يک ديوار برپا ميشود.


مراقب سلامتي خانه اي

 

 که

 

 

 براي زندگي خود مي

 

 

سازيم باشيم...